معلولین بنده های خداوند متعال اند

معلولیت مفاهیم زیادی را در مورد انسان افاده میکند. در مورد معلولیت نظریات مختلفی را ارایۀ می دهند.

از نگاه بشری ومدنی معلولیت را در محیط اجتماعی برای انسانها محدودیت میدانند. ولی از نظر علم طبابت این پدیده غیر از کمبود های فزیکی و بیولوژیکی برای انسان چیز دیگری نیست. این عوامل مختلف است. بعضی ها معلول را معیوب و ناتوان تعریف مینمایند که قضاوت درستی نمیباشد و در حقیقت نقض حقوق انسانی و مدنی انسان میباشد. معلولین در حقیقت مثل من و شما انسان های عادی بوده و حتی بعضی اوقات استعداد و توانایی های بیشتری نسبت به انسان های غیر معلول و عادی دارند. از جمله کسانیکه محدویت های بینای دارند قاریان خوبی قران شریف بوده و استعداد های معلولین در بازیهای پارا المپیک/ نقاشی و نواختن موسیقی و بسا هنرهای دیگر میتوانیم به درستی مشاهده نمایم.

اشخاصیکه معلول اند؛ صرفنظر از محدودیت های جسمی و روانی و منشاء معلولیت های آنها، دارای حقوق مساوی انسانی و شهروندی با تمام هم سن و سالهای خود و با دیگر افراد یک جامعه اند تا در حد امکان از حقوق مدنی و انسانی با دیگران برخوردار باشند. و باید امکان زندگی خوب و دلخواه برایشان میسر گردد.

افغانستان به حیث جزئی از جامعۀ جهانی بنا بر عوامل گوناگون دارای ارقام معلولین میباشد که بر اساس قوانین مدنی وانسانی حقوق ایشان تشریح گردیده. ولی تا جائیکه کمیسیون حقوق بشر؛ حقوق معلولین را تشریح نموده است دولت نتوانسته در احقاق حقوق شان دستآورد چشمگیری داشته باشد و این نقیصه از مشکلات اقتصادی دولت برسر اقتدار ناشی میشود.

ارقام و احصایه های که از طرف وزارت صحت عامه، یونیسف UNICEF و UNPF عرضه گردیده بین 59900 و 80700 معلول بوده و این ارقام زیادتر در شهر های بزرگ جمع اوری گردیده در افغانستان اضافه از یک میلیون معلول داریم و بدبختانه جمع آوری ارقام و احصایه های ثبت شده زیادتر روی معلولینی است که دارای محدودیت های فزیکی بوده و از جمله فاقد دست و یا پا اند.

هموطنان عزیز: بیائید به این بنده های خداوند که هیچ نوع گناهی جزء محدودیت ندارند کمک نمایم. این کمک شما هرگز با اساس مجبوریت نیست بلکه برخاسته از احساس انسانی شماست که به همنوع خود و محتاجین انجام میدهید. چناکه سعدی بزرگوار فرموده است.

بنی آدم اعضـای یکـــدیگر اند **** که در آفرینش ز یک جوهر اند

چو عضوی بدرد آورد روزگار **** دیگر عضو ها را نماند قـــرار

احمدیار